محمد رسول باقریان ، نخستین و تنها کورس دایرکتور ایرانی  افتخارم آنست که یک غواص ایرانیم. . .  نمی دانم چگونه باید خودرا معرفی کنم ! میدانم که خصوصیات بد اخلاقیم زیاد است ! اما هیچکس علاقه ندارد از بدیهایش بگوید. از بدیهایم که به بزرگی خود بگذرید، آدم ساکت و صبوری هستم.اهل خانواده ، کمی تاقسمتی اهل مطالعه.  صداقت را دوست دارم و دوست دارم که حقیقت را بشنوم حتی اگر تلخ باشد و بگویم حتی اگر کلامم تند باشد.میهنم را دوست دارم، به شکوه تاریخش عشق میورزم و به آینده پربارش امیدوارم . مغرور نیستم زیرا چیزی ندارم که به آن ببالم اما مفتخرم، افتخارم آنست که فرزند ایران زمین و یک غواص ایرانیم. از همین رو اسم وبسایتم ایران اسکوبا دایور به معنای غواص ایرانیست که جهانیان بدانند که من ایرانیم و به آن مغرور و مفتخر اگرچه از ایران زمین دورم. آدم شادی نیستم ولی شادکردن را دوست دارم. خوشبینم و در خوشبینی خود مغروق. دغدغه ها و علایقم یکی دوتا نیست. یک سر دارم و هزار سودا ! عاشقم، عاشق دریا. از کودکی با تخیلاتم در اعماق بودم. اولین کتابی که خواندم در هشت یا نه سالگیم چیزی نبود جز بیست هزار فرسنگ زیر دریا. کاپیتان نمو و ناتیلوس تنها چیزهائی بودند که مرا به اعماق شگفت انگیز دریاها میبردند. آموختن را دوست دارم و ذکاتش را با آموزشش پرداخت مینمایم و خود بازهم میاموزم. میاموزم از اقیانوسها ، از دریاها از آب. میاموزم پاکی را، صداقت و بزرگی را. با آب زندگی میکنم و روزی میگیرم از آن و زنده میشوم کما آنکه فرمود: «وجعلنا من الماء كل شيء حي». به زیر آب میروم و در تنهائیم غوطه ور میشوم. آنگاه به آن پی میبرم که «فتبارک الله احسن الخالقین». پروردگارم را یافته ام و در عظمت مخلوقش دریا غرق شده ام و به شکرانه اش دیگران را نیز به زیر آب میبرم. تا ببینند و دریابند عظمت معبود را. من محمد رسول باقریان هستم ، مربی ارشد غواصی که خود هنوز در حال آموختن است، دوستدار و حامی محیط زیست ،محیطی که به آن عشق میورزم. نویسند ام، نویسنده مجموعه کتابهای راهنمای جامع غواصی به زبان فارسی و مترجم راهنمای مربی پدی (اینسترکتور منوئل)برای نخستین بار به فارسی ! متولد خرداد 56 در تهران هستم. همزمان با تحصیل از سال 1998 غواصی را به وسیله اساتیدم آقایان دیوید فولمن ، کورت لودی و خانم مارگارت فروستر فراگرفتم و نهایتاً در سال  2004  توسط استاد گرامیم آقای بیورن تاکمن به درجه مربی گری نائل و به خانواده بزرگ و جهانی انجمن مربیان حرفه ای غواصی پیوستم و رسما وارد دنیائی گردیدم که همیشه رویای آن را درسر می پروراندم.  رویای سفر به دنیای ماوراء، اما ماورائی در درون. دنیائی بزرگ به وسعت اقیانوسها. دنیائی سرشار از هیجان، پاکی ، آرامش و زیبائی. اما پس از ورود به دنیای پاک و رویائی اعماق بسیار سریعتر از آنچه که فکر میکردم ، پی به این موضوع بردم که کمبود یا عدم وجود منابع فارسی در این زمینه ، روند رشد و توسعه این ورزش مفرح را در میان علاقه مندان آن در کشورمان بسیار کند، نا امن و تا حدودی ناکار آمد نموده است .از همین رو به فکر ترجمه ، تهیه ، تالیف و انتشار منابع و ماخذی در این راستا و حتی فراتر ازآن تاسیس آموزشگاهی افتاده تا شاید بتوانم علوم و فنون  نوین و امروزی غواصی را به میهن انتقال داده و گامی در راستای اعتلای علمی،فرهنگی جامعه غواصی میهن عزیز برداشته باشم. این مهم با تالیف و انتشار مجموعه کتابهای راهنمای جامع غواصی به تحقق پیوست که اینک در دسترس شما علاقه مندان به غواصی می باشد.  اما در زمینه تاسیس آموزشگاهی مدرن پس از سالها صبر و تحمل مشقات فراوان و پس از دریافت مجوزهای لازم مبادرت به تاسیس آموزشگاهی تخصصی در همین زمینه در جزیره کیش نمودم.  تاشاید به این ترتیب دین خویش را به میهن، اساتید بزرگوارم و پیشکسوتان گرامی فن غواصی کشورم ادا نموده باشم. ولی متاسفانه پس از تکمیل مراحل ساخت آموزشگاه  وحتی قبل از افتتاح آن بروز اختلاف نظرهای فراوان و تفاوتهای فرهنگی بسیار در خصوص بهره برداری مرا از ادامه راه بازداشت. تا جائیکه مجبور به ترک همیشگی قصرآمال و آرزوهایم و یا به عبارتی آموزشگاهی که سنگ بنایش را نهاده بودم نمود. هم اکنون نيز  حتی پس از مواجه با ناملايمتها و کم لطفيهای فراوان، هنوزهم از تکاپو باز نايستاده ام. اعتقاد دارم که با مسائل و مشکلات فراوانی که گريبانگير جامعه غواصی است و شاغلين در اين زمينه بلاجبار مجبور به دست و پنجه نرم کردن با آنها ميباشند، می بايست به صورت علمی و فرهنگی برخورد نمود. پس آموزش میدهم، آنچه را که آموخته ام . . . زیرا معتقدم که پرورش مربيان غواصی جوان و بهرهوری از استعدادهای موجود کشور می تواند تحولی بس عظيم در راستای اعتلای فرهنگی جامعه غواصی و در نهايت انتقال علوم و فن آوری نوين آن به میهنمان محسوب گردد. از همين رو تمامی سعی و تلاش خود را متمرکز و دشواريهای فراوانی را به جان خريده ام تا به حول و قوه الهی بتوانم به درجه سرمربيگری غواصی نائل آيم.اميد است تا پس از آن در صورت باقيماندن فرصتی برای زيستن بتوانم به عنوان يک آموزگار، جوانان سرزمينم را پرتوانتر از پيش به سرمنزل مقصود راهنما باشم.  آینده؟ نمی‌دانم آینده چیست و کجاست. شاید اگر کسی می‌دانست دنیای لوس و مسخره‌ای می‌شد. اما مهم این است که می‌دانم کجا هستم و چه می‌کنم و می‌دانم چرا.اما نمی‌دانم ایستگاه بعدی در مسیر زندگی‌ام کجاست.اما امیدوارم. به آینده میهنم و به جوانانی که وطنم را خواهند ساخت.  پس میاموزم تا آموزش دهم و به این مفتخر و مغرورم . . .  دراينجا لازم ميدانم از کليه عزيزانی که مرا با حمايتهای مثبت معنوی خود و حتی آنانی که با افکار ، رفتار ،کردار و انرژی منفی خويش تشويق به پيمودن ادامه راه نمودند کمال سپاسگذاری را به عمل آورم ... " به ياد داشته باشيم که فرداهمانيم که امروز بدان می انديشيم "